Danıştay 3. Daire E.1995/2225 K.1996/2127

İstemin Özeti

Pamuk ihracatıyla uğraşan davacı şirketin 1993 takvim yılı hesaplarının incelenmesi sonucunda adına re'sen salınan Kurumlar Vergisi ve kesilen kaçakçılık cezasına karşı açılan davayı; düzenlenen vergi inceleme raporunda, davacı şirketin yurt dışındaki firmalardan peşin ihracat bedeli olarak almış olduğu sipariş avanslarını döviz kuruyla yıl sonunda değerlemeye tabi tuttuğu ve 696.347.965.-lira kur farkını kar/zarar tesbitinde gider olarak dikkate aldığı,

ancak alınan bu avansların borç olarak değerlendirilemiyeceği iddiasıyla gider kaydedilen 696.347.965.-liranın matrah farkı olarak dikkate alınması gerektiğinin belirtilmesi üzerine cezalı tarhiyat yapıldığı, ara kararı ile istenilen belgelerin incelenmesinden, davacı şirketin 1993 yılında ihraç edilecek emtiaya karşılık olarak aldığı dövizleri 1994 yılında ithalatçı şirkete iade ettiğinin anlaşıldığı,

hükümetçe alınan ekonomik karar nedeniyle pamuk ihracatında kilo başına 60 sentlik fon konulmasından dolayı ihracatı gerçekleştiremiyen şirketin ithalatçı firmadan aldığı döviz cinsi avansların şirketin borcu olduğunun kabulü gerektiği, bu durumda yabancı para cinsinden olan borçların Vergi Usul Kanununun 280. maddesi gereğince genel tebliğ hükümleriyle belirlenen kur üzerinden değerlemeye tabi tutulması yasa gereği olduğundan kur farklarının gider olarak kaydedilmesinde yasaya aykırılık görülmediği gerekçesiyle kabul ederek cezalı tarhiyatı kaldıran.

Vergi Mahkemesinin … gün ve E:…, K:… sayılı kararının; inceleme sonucu tesbit edilen matrah farkı üzerinden yapılan cezalı tarhiyatta yasaya aykırılık bulunmadığı iddiasıyla bozulması istemidir. Savunmanın Özeti : Temyiz isteminin yasal dayanağı bulunmadığı ileri sürülerek reddi istenmiştir.

Tetkik Hakimi : … Düşüncesi : Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar Vergi Mahkemesi kararının bozulmasını sağlayacak durumda bulunmadığından, temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir. Savcı : … Düşüncesi : Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasasının 49.maddesinin 1.fıkrasında belirtilen nedenlerden hiçbirisine uymayıp Vergi Mahkemesince verilen kararın dayandığı hukuki ve yasal nedenler karşısında anılan kararın bozulmasını gerektirir nitelikte görülmemektedir. Açıklanan nedenlerle temyiz isteminin reddiyle Vergi Mahkemesi kararının onanmasının uygun olacağı düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA