KÜNYE
3. Daire 1995/759 E., 1995/2030 K.
- Mercii
- Danıştay
- Karar tarihi
- 22 Haziran 1995
- Daire
- ÜÇÜNCÜ DAİRE
- Karar Yılı
- 1995
- Karar No
- 2030
- Esas Yılı
- 1995
- Esas No
- 759
- Karar Tarihi
- 22/06/995
Karar Metni
287 kelime·1 dk okuma
NAFAKA GELİRİNİN, HAYAT STANDARDI ESASINA GÖRE KAZANCIN TESPİTİNDE İZAH NEDENİ OLARAK KABUL EDİLEBİLECEĞİ HK.
1993 takvim yılına ilişkin Gelir Vergisi beyannemesini ihtirazi kayıtla veren davacının hayat standardı esasına göre kazancının tesbitinde eşinden aldığı nafaka gelirinin izah nedeni olarak kabul edilmeyerek adına yapılan tahakkuk işleminin nafakaya ilişkin kısmının iptali istemiyle açılan davayı.
193 sayılı Gelir Vergisi Kanununun Geçici 35.maddesine 3946 sayılı Kanunun 27.maddesiyle eklenen 7.fıkrasında mükellef ler kendilerine ve eşlerine ait emekli, maluliyet, dul ve yetim aylığı bulunduğunu belgelendirdikleri takdirde, bu gelirlerin hayat standardı esasına göre kazancın tesbitinde izah nedeni gelir olarak kabul edileceğinin hükme bağlandığı, dosyanın incelenmesinden yükümlünün 1993 yılında boşandığı eşinden elde ettiği 29.400.000 lira nafaka gelirinin hayat standardı esasının tesbitinde izah nedeni olarak kabul edilmediğinin anlaşıldığı,
her ne kadar yukarıda açıklanan madde hükmünde nafaka geliri hayat standardı esasına göre kazancın tesbitinde izah nedeni olarak kabul edilen gelirlerin arasında sayılmamakta ise de, nafaka geliri, maddede sayılanların benzeri aylıklardan olduğundan, hayat standardı esasına göre kazancın tesbitinde izah nedeni olarak kabulü gerektiği gerekçesiyle kabul ederek tahakkuk işleminin nafaka gelirine isabet eden 29.400.000 liralık kısmını iptal eden.
Vergi Mahkemesinin … gün ve … sayılı kararının. Gelir Vergisi Kanununun geçici 35.maddesinin 7.bendinde her gelirin adının ayrı ayrı belirtildiği ve "benzeri" deyiminin kullanılmadığı, ayrıca nafaka üzerinden Gelir Vergisi tevkifatı yapılmadığından, hayat standardı esasına göre kazancın tesbitinde izah nedeni gelir olarak kabul edilemeyeceği ileri sürülerek bozulması istemidir.
Danıştay 3. Daire, E. 1995/759, K. 1995/2030, 22 Haziran 1995 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama