Danıştay 3. Daire E.1996/1415 K.1997/2214

İstemin Özeti

Otel işletmeciliği işi ile uğraşan davacı şirketin 1990 takvim yılı işlemlerinin incelenmesi sonucu tesbit edilen matrah farkı üzerinden ikmalen salınan Kurumlar, Geçici Kurumlar Vergileriyle bu vergilere bağlı olarak kesilen kaçakçılık cezalarına karşı açılan davayı.

Danıştay Üçüncü Dairesinin bozma kararına uyularak içeriği itibariyle yanıltıcı (sahte) olduğu kabul edilen faturalardaki malların davacı şirket tarafından satın alınıp alınmadığı, faturalardaki değerin rayiç değere uygunluğunun araştırılması bakımından uzman bilirkişi heyetince yapılan inceleme sonucu düzenlenen raporda; boya ve mobilyaya ait faturalarda yer alan malzemelerin iş yerinde kullanıldığı ve fatura değerlerinin uygun bulunduğunun, sıhhi tesisat faturalarında yer alan malzemelerin toplam değerinin 101.673.700.- lira olması gerekirken 121.882.250.- lira ve 35.841.670.- liralık faturaların alındığı,

elektrik malzemeleride kullanılması gereken toplam değerin 46.411.100.- lira, 35.000.000.- lira bedel üzerinden fatura edilen asansörün alım tarihindeki bedelinin 32.000.000.- lira olabileceğinin bildirildiği, anılan raporun mahkemelerince de benimsendiği,

bu durumda özel maliyet ve demirbaş kaydı suretiyle gider kaydı gereken amortisman toplamının 59.574.265.- lira olmasına karşın, bu tutar 10.172.903.- lira fazlasıyla 69.747.168.- lira olarak hesaplandığından 10.172.903.- liranın dönem kazancına ilavesi gerektiği, diğer matrah kalemleri ile Geçici Kurumlar Vergisine ilişkin mahkemelerinin kararının Danıştay Üçüncü Dairesince onanarak kesinleşmiş olması karşısında, bu kısımlara ilişkin olarak yeniden karar verilmesine yer olmadığı gerekçesiyle kısmen kabul ederek, dava konusu kaçakçılık cezalı tarhiyatı 10.172.903.- lira matrah farkına göre tadil eden.

Mahkemesinin … günlü ve E:…, K:… sayılı kararının; inceleme raporuna göre salınan vergiler ile kesilen cezalarda kanuna aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek bozulması istemidir.

Savunmanın Özeti : Savunmada bulunulmamıştır. Tetkik Hakimi : … Düşüncesi : Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar Vergi Mahkemesi kararının bozulmasını sağlayacak durumda bulunmadığından, temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir. Savcı : … Düşüncesi : Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasasının 49.maddesinin 1.fıkrasında belirtilen nedenlerden hiçbirisine uymayıp Vergi Mahkemesince verilen kararın dayandığı hukuki ve yasal nedenler karşısında anılan kararın bozulmasını gerektirir nitelikte görülmemektedir. Açıklanan nedenlerle temyiz isteminin reddiyle Vergi Mahkemesi kararının onanmasının uygun olacağı düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA