Danıştay 3. Daire E.2005/2364 K.2006/942

2-…. 3-… 4-… 5-… Vekilleri:…. Karşı Taraf : Maliye Bakanlığı-ANKARA

İstemin Özeti : Davacıların off-shore hesaptan elde ettikleri faiz gelirini beyan etmedikleri yolunda düzenlenen vergi inceleme raporu uyarınca tarhiyat öncesi uzlaşmaya varıldıktan sonra matrahta hata yapıldığı ileri sürülerek uzlaşma tutanağının iptali ile fazla yapılan ödemenin yasal faiziyle birlikte iadesi istemiyle düzeltme yoluyla yaptıkları şikayet başvurusunun reddine ilişkin işleme karşı açılan davayı.

213 sayılı Vergi Usul Kanununun "Tarhiyat Öncesi Uzlaşma" başlıklı Ek 11'inci maddesinin ikinci fıkrasında; tarhiyattan önce uzlaşmaya varılması halinde tutanakla tespit edilen bu husus hakkında dava açılamayacağı ve hiçbir mercie şikayette bulunulamayacağının kurala bağlanmış olması karşısında davacının hata iddiasıyla yaptığı başvuru üzerine, uzlaşılan vergi ve cezaya karşı hiç bir mercie şikayette bulunulamayacağı yolunda tesis edilen dava konusu işlemde yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle reddeden ...

Vergi Mahkemesinin … gün ve E:…, K:… sayılı kararına yönelik temyiz istemini reddeden Danıştay Üçüncü Dairesinin 26.5.2005 gün ve E:2004/2208, K:2005/1330 sayılı kararının; faiz gelirinin üzerinden hesaplandığı ana paranın da matraha dahil edilerek yapılan tarhiyatta açıkça vergilendirme hatası bulunduğu ileri sürülerek düzeltilmesi istenmiştir.

Savunmanın Özeti: İstemin reddi gerektiği savunulmuştur.

Tetkik Hakimi : …

Düşüncesi : Tarh işlemlerine başlamadan önce yükümlülerin idare ile anlaşmaları ve verginin bir an önce tahsilinin sağlanmasını öngören uzlaşma hükümlerine göre uzlaşma sağlandıktan sonra ortada açık bir vergilendirme hatası bulunduğunun anlaşılması halinde bu hataların düzeltilmesine ilişkin 213 sayılı Yasanın 120 ve devamı maddelerindeki kurallara göre işlem yapılması gerekeceğinden istemin kabulü ile Daire kararı kaldırıldıktan sonra Ek 11'inci maddenin lafzından hareketle davanın reddi yolunda verilen kararın bozulmasının uygun olacağı düşünülmektedir.

Savcı : …

Düşüncesi : Kararın düzeltilmesi dilekçesinde ileri sürülen hususlar, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 54.maddesinde yazılı nedenlerden hiçbirisine uymadığından istemin reddi gerekeceği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hüküm veren Danıştay Üçüncü Dairesince işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Kararın düzeltilmesi istemine ilişkin dilekçede ileri sürülen sebepler 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 54'üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi hükmüne uygun bulunduğundan kararın düzeltilmesi isteminin kabulüne ve Danıştay Üçüncü Dairesinin 26.5.2005 gün ve E:2004/2208, K:2005/1330 sayılı kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra dosya yeniden incelendi ve işin gereği görüşülüp düşünüldü:

213 sayılı Vergi Usul Kanununun 116'ncı maddesinde; vergi hatasının, vergiye müteallik hesaplarda veya vergilendirmede yapılan hatalar yüzünden haksız yere fazla veya eksik vergi istenmesi veya alınması olduğu belirtilmiş, 117'nci maddesi ile de vergilendirme ile ilgili beyanname, tahakkuk fişi, ihbarname, tekalif cetveli ve kararlarda matraha ait rakamların fazla gösterilmiş olması hesap hataları arasında sayılmıştır.

Yükümlülerin, vergi muamelelerindeki hataların düzeltilmesini vergi dairesinden yazı ile isteyebilecekleri, vergi mahkemesinde dava açma süresi geçtikten sonra yaptıkları düzeltme talepleri reddolunanların şikayet yoluyla Maliye Bakanlığına müracaat edebilecekleri Yasanın 122 ve 124'üncü maddelerinde düzenlenmiş, 125'inci maddesinde de, düzeltmenin şümulüne yer verilmiştir. Buna göre vergi mahkemesi, bölge idare mahkemesi ve Danıştay'dan geçmiş olan muamelelerde dahi vergi hataları bulunduğu takdirde, bu hataların Yasada öngörülen usuller dairesinde düzeltilebileceğini kabul eden yasa koyucu, sadece hatalar hakkında, anılan yargı mercileri tarafından bir karar verilmiş olması halini düzeltme yapılmasına engel saymış, bunun dışında bir kısıtlama öngörmemiştir.

213 sayılı Yasanın 3.Bölümünde uzlaşma müessesesi düzenlenmiş, tarhiyat öncesi uzlaşmayla ilgili Ek 11'inci maddesinin ikinci fıkrasında, tarhiyattan önce uzlaşmaya varılması halinde tutanakla saptanan bu husus hakkında dava açılamayacağı ve hiç bir mercie şikayette bulunulamayacağı kurala bağlanmıştır.

Davacıların off-shore hesaptan elde ettikleri faiz geliri nedeniyle yapılan inceleme sonucu tarhiyat öncesi uzlaşmaya varıldıktan sonra tarhiyata esas alınan matraha, faizin üzerinden hesaplandığı ana paranın da dahil edildiğinin anlaşılması üzerine bu durumun hata oluşturduğu yolunda düzeltme yoluyla yaptıkları şikayet başvurusunun, Ek 11'inci maddenin ikinci fıkrasına dayanılarak reddedildiği, vergi mahkemesinin de bu kuralı esas alarak davanın reddi yolunda verdiği kararın temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Vergilendirilmeyecek bir unsurun matraha dahil edilmesi, 213 sayılı Yasanın 117'inci maddesine göre açık bir vergi hatası oluşturmaktadır. Yargı yerlerince daha önce hakkında verilmiş bir karar bulunmayan bu hatanın düzeltme hükümlerine göre giderilmesinin şartları mevcut olup, uzlaşmaya varılmış olmasının düzeltme ile ilgili hükümlerin uygulanmasını engellemediği sonucuna varıldığından, vergi hatası kapsamı dışındaki durumlar için öngörülen Ek 11'inci maddenin sözü edilen kuralına dayanılarak verilen karar hukuka uygun düşmemiştir.