Danıştay 3. Daire E.2016/15692 K.2020/5223

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, … isimli kişi hakkında sahte belge düzenlediği yolunda düzenlenen vergi tekniği raporu done alınarak sevk edildiği takdir komisyonu kararına dayanılarak 2009 yılının Aralık dönemi için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: …. hakkında sahte belge düzenleyicisi olduğu yolunda tanzim edilen 07/06/2013 tarih ve 2013-A-1905/61 sayılı vergi tekniği raporunda, incelenmesi gereken mükellefler arasında olduğu belirtilen ve ilgili dönemde çalışanı olan bir kişinin ifadesine dayanılarak, takdire sevk edilen davacı şirketin, hakkında vergi tekniği raporu düzenlenen kişiyle ticari bir alış-verişinin bulunup bulunmadığı, banka hesaplarında görülen para transferinin ne amaçla yapıldığı, alındığı iddia edilen emtianın iştigal konusu işle ilgili olup olmadığı, gerçekte işletmeye girip girmediği, fatura alınıp alınmadığı,

alınmışsa yasal defterlerine kaydedilip kaydedilmediği, beyanlarının ne olduğu hususlarını açık ve net bir şekilde ortaya koyacak bir araştırma yapılmadığı ve ilgili hususların hukuken geçerli somut verilerle ortaya konulamadığı gerekçesiyle dava konusu tarhiyat kaldırılmıştır.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Takdir komisyonu kararı uyarınca yapılan tarhiyatın hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ…'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile Mahkeme kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.