KÜNYE
Danıştay 4. Daire Başkanlığı 2016/15735 E., 2020/5502 K.·T.C. Danıştay Dördüncü Daire
- Karar tarihi
- 10 Aralık 2020
- Esas No
- 2016/15735
- Karar No
- 2020/5502
- Temyiz eden (davacı)
- …
- Karşı taraf (davalı)
- … Vergi Dairesi Başkanlığı (… Vergi Dairesi Müdürlüğü
- Vekili
- Av. …
- İstemin konusu
- ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
392 kelime·2 dk okuma·6 bölüm
Dava konusu istem: Davacının kanuni temsilcisi olduğu şirketin 2009 takvim yılına ilişkin hesap ve işlemlerinin sahte fatura kullanımı yönünden incelenmesi sonucu 2009/9,10 dönemlerine ilişkin olarak takdir komisyonu kararı ile adına yapılan bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergilerinin iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacıya fatura düzenleyen mükellefler adına yapılan tespitlerin birlikte değerlendirilmesi sonucunda, … Vergi Dairesi mükellefi … Otomotiv San. Tic.Ltd. Şti. ve … Vergi Dairesi mükellefi … Elektronik İnşaat Reklam ve Org. San. Tic. Ltd. Şti. isimli şirketlerden alınan faturaların gerçek bir mal ve hizmet karşılığına dayandığı ve dolayısıyla faturalarda yazılı katma değer vergisi tutarlarının Hazine’ye intikal ettiğinin kabulü mümkün olmadığından faturalarda yer alan katma değer vergilerinin indiriminin kabul edilmemesi suretiyle yapılan cezalı katma değer vergisi tarhiyatında hukuka aykırılık görülmediği sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Yapılan işlemlerin hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
Cevap verilmemiştir.
TETKİK HÂKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 4. Daire, E. 2016/15735, K. 2020/5502, 10 Aralık 2020 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama