Danıştay 4. Daire E.2016/15814 K.2020/5164

Dava konusu istem: Davacı adına, kanuni temsilci sıfatıyla asıl borçlu … Petrol Ürünleri Mad. Tem. San. Tic. Ltd. Şti.'den tahsil edilemeyen amme alacaklarının tahsili amacıyla düzenlenen …/..., ..., ..., ... ve … sayılı ödeme emirlerinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; dava dosyasının incelenmesinden; davacının 21/04/2009 tarihinde asıl amme borçlusu şirkete kanuni temsilci olarak atandığı, bu hususun 28/04/2009 tarih ve 7300 sayılı Türkiye Ticaret Sicil Gazetesi'nde ilan edildiği, bahse konu tarihlere göre davacının ödeme emri içeriği amme alacaklarının doğduğu tarihte asıl amme borçlusu şirketin kanuni temsilcisi olmadığı ve şirkete daha sonraki dönemde kanuni temsilci olarak seçildiğinin anlaşıldığı, bu bağlamda davacının şirketin kanuni temsilcisi olmadığı dönemlere ilişkin amme borçlarından sorumlu tutulamayacağı gerekçesiyle dava konusu ödeme emirlerinde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, asıl borçlu şirketten tahsil edilemeyen amme alacaklarından, şirket kanuni temsilcisi olan davacının sorumluluğunun bulunduğu, tesis edilen işlemlerin usul ve hukuka uyarlı olduğu belirtilerek Mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.