Danıştay 3. Daire E.2017/1724 K.2021/2118

Dava konusu istem: Davacının, kanuni temsilcisi olduğu … Reklam Yayıncılık Sosyal Hizmetler ve Turizm Ticaret Limited Şirketinin muhtelif vergi borçlarının tahsili amacıyla … ve … plakalı araçları ile "İstanbul İli … İlçesi … ada … parsel"de kayıtlı bulunan taşınmazına uygulanan hacizlerin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı adına kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen ödeme emrinin, davacının tevziat saatlerinde hanede bulunmadığından tebliğ edilemediği, bu durumun tebliğ evrakına şerh düşüldüğü, sonrasında sözü edilen ödeme emrinin ilanen tebliği üzerine dava konusu hacizlerin tatbik edildiğinin anlaşıldığı olayda, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 102. maddesinde belirtildiği üzere yeniden tebliğe çıkarılarak tebliğ imkânsızlığının açıkça ortaya konulması gerektiği halde bu usul denenmeksizin haciz uygulanmasında hukuki isabet görülmediği gerekçesiyle hacizler kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının adres bildirme yükümlülüğünün olduğu, muhatabın zarf üzerinde yazılı adresini değiştirmesinden dolayı bulunamaması halinde posta memurunun yaptığı tespitin tutanak haline getirilmesine gerek olmaksızın ve aynı adrese tekrar tebliğe çıkılmaksızın ilanen tebliğ yoluna başvurulmasında hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile Vergi Dava Dairesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.