Danıştay 3. Daire E.2017/1900 K.2021/2232

Dava konusu istem: Davacı adına, … Alkollü İçkiler Sanayi Ticaret Anonim Şirketi’nin vadesinde ödenmeyen 2006 ve 2007 yıllarına ilişkin vergi borçlarıyla ilgili şirket adına düzenlenen ödeme emirlerine karşı açılan davaların reddi üzerine tahakkuk ettirilen haksız çıkma zammı ve yargı harcının tahsili amacıyla düzenlenen … tarih ve … takip numaralı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:Dava konusu ödeme emri içeriği yargı harcı ve haksız çıkma zammının dayanağı olan Mahkeme kararlarının, Danıştay'da temyiz incelemesi aşamasında olduğu dolayısıyla kesinleşmediği, bu nedenle davacı adına düzenlenen dava konusu ödeme emrinde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle iptal edilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu ödeme emrinin dayanağı olan asıl borçlu şirkete adına düzenlenen ödeme emirlerine karşı açılan davaların Edirne Vergi Mahkemesince reddedilmesi üzerine 6183 sayılı Kanun’un 58. maddesi uyarınca haksız çıkma zammı hesaplanarak tebliğ edilen … nolu ihbarnameye itiraz edilmemesi neticesinde dava konusu ödeme emrinin düzenlendiği, tesis edilen işlemin hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Ödeme emrinin dayanağı mahkeme kararlarının kesinleşmediği ileri sürülerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

2575 sayılı Danıştay Kanununa, 3619 sayılı Kanunla eklenen Ek 1. madde uyarınca hüküm veren Danıştay Üçüncü ve Yedinci Dairelerince oluşturulan Müşterek Kurulca işin gereği görüşülüp düşünüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.