Danıştay 3. Daire E.2017/2052 K.2021/648

Dava konusu istem: Davacı şirket adına düzenlenen … tarih ve … takip numaralı ödeme emrinin 2010 yılının Ocak dönemine ait katma değer vergisi, vergi ziyaı cezası ve fer'ilerinden oluşan kısmının iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu ödeme emrinin dayanağı olan tarhiyata karşı açılan davanın reddine ilişkin karara yöneltilen yürütülmesinin durdurulması isteminin Danıştay Dokuzuncu Dairesinin 11/09/2015 tarih ve E:2015/6694 sayılı kararıyla kabul edildiği, dolayısıyla ret kararının sonuçları ortadan kalktığından ortada kesinleşmiş bir kamu alacağının varlığından bahsedilemeyeceği gerekçesiyle ödeme emrinin dava konusu edilen kısmı iptal edilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Asıl borçlu şirket adına yapılan tarhiyata karşı açılan davanın reddedilmesi üzerine (2) nolu ihbarnamenin düzenlenip tebliğ edildiği, söz konusu kararı Danıştay Dokuzuncu Dairesince bozulmuş ise de ortada kesinleşmiş bir kararın bulunmadığı, bu davada verilecek kararın uyuşmazlığı etkileyeceği, dolayısıyla bekletici mesele yapılması gerektiği ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … DÜŞÜNCESİ:Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge İdare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.