Danıştay 3. Daire E.2017/2743 K.2021/1703

Dava konusu istem: Davacı adına, asıl borçlu Tasfiye Halinde … Nakliyat Tahmil Tahliye ve Gümrükleme Ticaret Limited Şirketinden alınamayan 1995 ila 1998 yıllarının muhtelif dönemlerine ait kurumlar vergisi, katma değer vergisi, vergi ziyaı cezası, özel usulsülük cezası ve fer'ilerinden oluşan kamu alacağının tahsili amacıyla kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen … tarih ve … ila … takip numaralı ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Asıl borçlu şirket adına düzenlenen ödeme emirlerinin bir kısmının, şirketin bilinen adreslerine tebliğinin mümkün bulunmadığı belirtilerek ilanen tebliğ yoluna gidilmiş ise de bu hususa ilişkin tebliğ alındılarının dosyaya ibraz edilemediği, sunulan iki adet tebliğ alındısının ise dava konusu ödeme emirleriyle ilgisinin olmadığı, bir kısım tebliğ zarfının da arşiv çalışması nedeniyle sunulamadığı, dolayısıyla ilanen tebliğ şartlarının oluştuğunun ve kamu alacağının kesinleştiğinin davalı idarece ortaya konulamadığı gerekçesiyle ödeme emirleri iptal edilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Asıl borçlu şirket hakkında yapılan mal varlığı araştırmasından sonuç alınamadığından, şirketin kanuni temsilcisi olan davacı adına düzenlenen ödeme emrinin usul ve hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge İdare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.