Danıştay 3. Daire E.2017/2751 K.2021/1137

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, 2010 yılının Temmuz, Ağustos, Ekim, Aralık ile 2016 yılının Şubat ve Mart dönemlerine ait muhtelif kamu alacaklarının tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu ödeme emri içeriği katma değer vergisi tarhiyatına ait ihbarnamelerin 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 102. maddesine göre tebliğ edilmesi gerekirken, 31/12/2015 tarihinde 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21. maddesi uyarınca muhtara bırakılmak ve kapıya yapıştırılmak suretiyle usulsuz olarak tebliğ edildiği, gelir (stopaj) vergisine yönelik kısmının ise ihtirazi kayıt olmaksızın verilen beyannameler üzerine yapılan tahakkuklara ilişkin olduğu gerekçesiyle dava konusu ödeme emrinin, katma değer vergisinden kaynaklanan kısmı iptal edilmiş, beyan üzerine tahakkuktan kaynaklanan kısmı yönünden ise dava reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının, dava konusu ödeme emrinin, katma değer vergisinden kaynaklanan kısmının iptaline ilişkin hüküm fıkrasının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Ödeme emrine karşı açılacak davada ileri sürülebilecek hususların, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 58. maddesinde sayılan; böyle bir borcu olmadığı, kısmen ödendiği ve zamanaşımına uğradığı iddialarıyla sınırlı olduğu, davacı tarafından belirtilen iddiaların ise bu kapsamda yer almadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NUN DÜŞÜNCESİ:Temyiz isteminin reddi ile kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge İdare Mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.