Danıştay 3. Daire E.2017/2788 K.2021/1146

Dava konusu istem: Davacı adına, bir kısım alışlarını sahte faturalarla belgelendirmesi nedeniyle takdir komisyonu kararı uyarınca 2010 yılı için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı gelir vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Takdir komisyonunca, davacı adına düzenlenen faturaların gerçek bir emtia hareketine dayanıp dayanmadığı, fatura içeriği emtianın başka firmalardan alınıp alınmadığı, işletmede kullanılıp kullanılmadığı yönünde bir inceleme gerçekleştirilmediği, komisyon karşılığı düzenlendiği veya işle ilgili olmadığına dair yapılmış açık ve net bir tespitin var olduğu hususu iddia ve hukuken geçerli somut verilerle ortaya konulamadığı, ilgili dönem yasal defter ve belgeleri incelenerek yeterli araştırma ve tespit yapılmadığı, sahte fatura düzenlediği iddia edilen.

Petrol Gıda Tarım Hayvancılık İnşaat Nakliyat Pazarlama Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi hakkında tanzim edilen vergi tekniği raporu doğrudan done alınmak suretiyle bu firmadan alınan faturalar kullanılarak hasılatın azaltıldığı varsayımıyla takdir edilen matrah üzerinden salınan vergi ve kesilen cezalarda hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle vergi ve ceza kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının faturalarını kayıtlarına aldığı şirket hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda sahte fatura düzenlediği tespit edildiğinden, yapılan tarhiyatın hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.