Danıştay 3. Daire E.2017/4143 K.2021/1764

Dava konusu istem: Davacının kanuni temsilcisi olduğu asıl borçlu … Deri Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'nden alınamayan muhtelif kamu alacağının tahsili amacıyla adına kayıtlı taşınmazlara uygulanan haczin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu haczin dayanağı olan ve davacı adına kanuni temsilcisi sıfatıyla düzenlenen 14/10/2015 tarih ve ..., ..., ... ila ... ile 15/10/2015 tarih ve ... ila ... takip numaralı ödeme emirlerinin Kartal 20. Noterliğince düzenlenen … tarih ve … yevmiye numaralı vekaletnameye istinaden …'a tebliğ edildiği, tebliğ alındısına ekli olan vekaletnamede asıl borçlu şirketi temsilen kanuni temsilci olan davacı tarafından vekaleten yetki verildiği halde kendi adına asaleten verdiği yetki bulunmadığından söz konusu ödeme emirlerinin usulüne uygun olarak tebliğ edildiğinden söz edilemeyeceği gerekçesiyle davacının taşınmazlara uygulanan haciz kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu hacze dayanak alınan ödeme emirlerinin usulüne uygun olarak tebliğ edildiği ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Kamu alacağının asıl borçlu şirketten tahsil edilemeyeceği hususunun açıkça ortaya konulamadığı, ödeme emri içeriği alacakların kesinleşmiş yargı kararlarına rağmen istenildiği belirtilerek temyiz isteminin reddi gereği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.