Danıştay 3. Daire E.2017/4518 K.2021/837

Dava konusu istem: Davacı adına, komisyon karşılığı sahte fatura düzenlemek suretiyle elde ettiği gelirini kayıt ve beyan dışı bıraktığı yolundaki saptamaları içeren vergi tekniği raporuna atıfla düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak 2011 yılı için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı gelir vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı adına tanzim edilen vergi tekniği raporundaki saptamalardan, ilgili vergi döneminde düzenlediği faturaların gerçeği yansıtmadığı sonucuna ulaşılamayacağı, gerçek bir emtia satımında bulunulmadığına ilişkin somut bir tespit olmaksızın yapılan tarhiyatın hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle dava konusu cezalı vergi kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Davacının şeklen vergi mükellefiyeti tesis ettirip komisyon karşılığı sahte fatura ticareti yaptığı, davacıya fatura düzenleyen ve davacının fatura düzenlediği firmaların, birbirleri ve davacı ile bağlantılarının bulunduğu, çekle gerçekleştirilen ödemelerin ve banka havalelerinin muvazaalı olduğunun anlaşılması karşısında, tespit edilen matrah farkı üzerinden yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle istinaf talebi kabul edilerek vergi mahkemesi kararı kaldırıldıktan sonra dava reddedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Tarhiyatın hukuka aykırı olduğu, inceleme döneminde yapılan mal alış ve satışlarının gerçek bir ticari faaliyete dayandığı, ödemelerin banka yoluyla veya çekle gerçekleştirildiği, incelemenin somut bilgi ve belgeler içermediği ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı adına düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak yapılan tarhiyatın hukuka uygun olduğu belirtilerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge İdare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.