Danıştay 3. Daire E.2018/1000 K.2022/424

Dava konusu istem: Konut inşaatı faaliyetiyle iştigal eden davacı adi ortaklığın 2014 yılı içerisinde indirimli orana tabi satış ve teslimler nedeniyle indirime konu edemediği 758.446,17 TL katma değer vergisinin iadesi talebinin, ortağı olan şirkete yapılan satışların nihai satış sayılamayacağından bahisle 390.796,63 TL'lik kısmı yönünden reddine dair işlemin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: 30/12/2007 tarih ve 2007/13033 sayılı Bakanlar Kurulu Kararında, net alanı 150 m2'ye kadar olan konut teslimlerinin %1 katma değer vergisine tabi olduğunun belirtilmesine karşın tamamlanmamış konut satışlarının % 18 katma değer vergisine tabi olacağı ya da satışın inşaatı yapan kişinin kendi adına yapılmasının indirimli oranı etkileyeceğine dair herhangi bir düzenleme bulunmadığından tesis edilen işlemde hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle dava konusu işlem iptal edilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Gelir ve Kurumlar Vergisi Kanunlarına göre kazancın tespitinde indirimi kabul edilmeyen giderler dolayısıyla ödenen katma değer vergisi indirime konu edilemeyeceğinden dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … 'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.