Danıştay 3. Daire E.2018/1008 K.2021/5864

Dava konusu istem: Davacı ortaklık adına, komisyon karşılığı sahte fatura düzenlediği yolundaki tespitleri içeren vergi tekniği raporunu done alan takdir komisyonu kararına dayanılarak 2014 yılının Ocak ila Mayıs dönemleri için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Reklam Film Yapımcılığı ve Organizasyon Bilgisayar Yazılımları Ticaret Limited Şirketi hakkında tanzim edilen vergi teknik raporunda yer alan tespitler karşısında, değinilen şirketin genel vekaletnamesine sahip şahısların adi ortaklık şeklinde sahte fatura ticaretini gerçekleştirdikleri sonucuna varıldığından, %2 komisyon geliri üzerinden yapılan dava konusu cezalı tarhiyatlarda hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanun'u gereğince müteselsil sorumlu olan ortaklardan herhangi biri adına düzenlenmesi gereken ihbarnamelerin adi ortaklık adına düzenlenmesi anılan Kanun'un 44. maddesine uygun düşmediğinden, uyuşmazlığın esasını incelemek suretiyle sonuçlandıran Vergi Mahkemesi kararında hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusu kabul edilerek, Vergi Mahkemesi kararı kaldırıldıktan sonra, tarhiyat kaldırılmıştır.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı ortaklığın sahte fatura düzenlediğinin vergi tekniği raporu ile somut bir şekilde tespit edilerek takdir komisyonu kararı uyarıca belirlenen matrah üzerinden yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … 'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddiyle Vergi Dava Dairesinin kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.