Danıştay 3. Daire E.2018/1155 K.2021/333

Dava konusu istem: Servis taşımacılığı faaliyetinde bulunan davacı kooperatif adına, üyelerine teslim ettiği akaryakıttan elde ettiği hasılatı kayıt ve beyan dışı bıraktığı yolundaki tespitleri içeren vergi inceleme raporuna dayanılarak 2015 yılının Ocak-Mart, Nisan-Haziran ve Temmuz-Eylül dönemleri için re'sen salınan geçici vergi ile tekerrür hükümleri uyarınca % 50 oranında artırılarak kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Adına kayıtlı taşıtlar ile servis taşımacılığı faaliyetinde bulunan davacı kooperatifin söz konusu hizmeti ifa edebilmek için akaryakıtın kooperatif tarafından karşılanması şartıyla üyelerinden de taşımacılık hizmeti satın aldığı ancak üyelerine teslim ettiği akaryakıt için herhangi bir belge düzenlemediğinden hareketle matrah farkı bulunmuş ise de kar gözetilmeden teslim edilen akaryakıt için fatura düzenlenmesi ve üyeler tarafından hakediş bedeline akaryakıt giderinin eklenmesi durumu ile fatura düzenlenmemesi ve üyelerin de yakıt giderini hakediş bedeline yansıtmaması durumu arasında kazanç yönünden bir fark olmadığından yapılan tarhiyatta hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle dava konusu cezalı vergi kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının üyelerine verdiği akaryakıt için belge düzenlemesi gerektiği, 213 sayılı Kanun'da yer alan belge düzeninin ve muhasebe usulünün sözleşme ile değiştirilemeyeceği, yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.