Danıştay 3. Daire E.2018/1591 K.2021/5024

Dava konusu istem: Davacının, 2010 yılında bir kısım alımlarını sahte faturalarla belgelendirdiğinden bahisle takdir komisyonu kararına dayanılarak re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı gelir vergisi ile aynı yılın Nisan - Haziran, Temmuz - Eylül ve Ekim - Aralık dönemleri için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı geçici verginin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Katma değer vergisi indirimi reddetme yetkisi bulunmayan takdir komisyonunca örnekseme ve kıyas yoluyla, soyut ve hukuken gerekçesiz alınan karara dayanılarak takdir edilen matrah üzerinden yapılan tarhiyatta hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle dava konusu cezalı vergiler kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının aleyhe olan hüküm fıkrasının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının alım yaptığı şirket hakkında düzenlenen vergi tekniği raporundaki saptamalar, düzenlenen faturaların sahte olduğunu kanıtlayıcı mahiyette olduğunu gösterdiğinden dava konusu tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Zaman aşımını durdurmak amacıyla takdire sevk edildiği, bu durumun zaman aşımına bir etkisinin bulunmadığı belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'ÜN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin kabulü gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

MADDİ OLAY

Davacı adına, 2010 yılında bir kısım alımlarını sahte faturalarla belgelendirdiğinden bahisle takdir komisyonu kararına dayanılarak dava konusu tarhiyatın yapıldığı anlaşılmıştır.

İLGİLİ MEVZUAT

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 22. maddesinin 1. fıkrasında; konular aydınlandığında meselelerin sırasıyla oya konulacağı ve karara bağlanacağı, kararlarda bulunacak hususları düzenleyen 24. maddesinin (b) bendinde, davacının ileri sürdüğü olaylar ve hukuki sebepler ile istem sonucunun kararda belirtileceği, (e) bendinde, kararın dayandığı hukuki sebeplerin, gerekçe ve hükmün kararda gösterilmesinin zorunlu olduğu kurala bağlanmış, 49. maddesinin 2. fıkrasının (c) bendinde ise usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması bozma sebebi olarak sayılmıştır.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Dava konusu uyuşmazlığın, 2010 yılında bir kısım alımların sahte faturalarla belgelendirilmesi nedeniyle yapılan gelir vergisi ve geçici vergi tarhiyatına ilişkin olmasına karşın, Vergi Mahkemesince, uyuşmazlığın katma değer vergisi indirimleri reddi suretiyle yapılan katma değer vergisi tarhiyatına ilişkin olduğu kabul edilerek maddi olayın yanlış nitelendirilmesi suretiyle verilen karara yöneltilen istinaf başvurusunun reddine dair Vergi Dava Dairesi kararında yargılama usulüne uygunluk görülmemiştir.