Danıştay 3. Daire E.2018/1855 K.2022/233

Dava konusu istem: Davacının banka hesaplarına uygulanan haczin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı adına düzenlenen … tarih ve … ila … takip numaralı ödeme emirleri ile … tarih ve … takip numaralı ödeme emrinin bizzat davacıya tebliğ edildiği ancak davacı tarafından ödeme yapılmadığı ve söz konusu ödeme emirlerine karşı dava açılmadığı görüldüğünden uygulanan haczin değinilen ödeme emirleriyle istenen kamu alacağından kaynaklanan kısmında hukuka aykırılık bulunmadığı,

… tarih ve … takip numaralı ödeme emrinin ise ilanen tebliğinden önce posta yoluyla tebliğ edilemediğini gösteren tebliğ alındısı dosyaya sunulmadığından uygulanan haczin bu kısmının hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle dava konusu haczin … tarih ve … takip numaralı ödeme emri içeriği kamu alacağından kaynaklanan kısmı kaldırılmış, … tarih ve … ila … takip numaralı ödeme emirleri ile … tarih ve … takip numaralı ödeme emriyle istenen kamu alacağından kaynaklanan kısmı yönünden ise dava reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurularının, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu haczin dayanağı olan ödeme emirlerinin usulüne uygun biçimde tebliğ edildiği, uygulanan hacizde hukuka aykırılık olmadığı ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ…'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan hüküm fıkrasının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen hüküm fıkrası usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri değinilen hüküm fıkrasının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.