Danıştay 3. Daire E.2018/2317 K.2021/3431

Dava konusu istem: Davacının ihracat teslimlerinden doğan katma değer vergisi alacağıyla ilgili mahsuben iade talebinin yerine getirilmemesinden kaynaklı 2013 ila 2015 yıllarına ait muhtelif vergi borçlarının tahsili amacıyla düzenlenen … tarih ve …; … tarih ve …; … tarih ve … ila … takip numaralı ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu ödeme emirleri içeriği vergi ve cezaların, 2014 yılının Ağustos dönemi ve 2015 yılının Ocak ve Şubat dönemlerine ait ihracat istisnasından kaynaklı katma değer vergisi alacağına mahsuben ödenmesi talebi sürüncemede bırakılarak ödeme emri düzenlenmesinin kanuni öngörülebilirlik ilkesine uygun düşmediği, bu nedenle, talebi hakkında herhangi bir işlem yapılmaksızın davacı adına doğrudan ödeme emri düzenlenmesinde hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle ödeme emirleri iptal edilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Ödeme emirlerinin düzenlenme tarihlerinde davacının herhangi bir mahsup talebinin olmadığı, mahsuben iade için gerekli belgeler teslim edilmeden idarelerince işlem yapılamayacağı ileri sürülerek bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Mahsup taleplerine ilişkin herhangi bir cevap verilmeden ödeme emri düzenlendiği belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'UN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile Vergi Dava Dairesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.