Danıştay 3. Daire E.2018/2795 K.2022/484

Dava konusu istem: Davacı adına, asıl borçlu … Belediyesi Spor Kulübü Derneği'nden alınamayan 1999 ve 2000 yıllarına ait muhtelif amme alacağının tahsili amacıyla kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen … tarih ve … takip numaralı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davalı idarece, asıl borçlu dernek hakkında 1999-2000 yıllarına ait bir kısım vergilerin tebliğ edilerek kesinleştirildiği, akabinde asıl borçlu hakkında düzenlenen ödeme emrinin tebliğ edildiği, sistem üzerinden borç sorgulaması ve mal varlığı araştırması yapıldığı belirtilmiş ise de bu hususlara ilişkin belgelerin Mahkemelerine ibraz edilmediği, tahsil zamanaşımı dolduktan sonra düzenlenerek tebliğ edilen ödeme emrinde hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle dava konusu ödeme emri iptal edilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Asıl borçluya ait ödeme emirlerinin memur eliyle tebliğ edildiği, bu hususun düzenlenen haciz varakalarından anlaşıldığı, bahsi geçen ödeme emirleri ve tebliğ alındıları çok eski tarihlerde tanzim edildiğinden detaylı bir arşiv araması gerektirdiği, bu sebeple mahkemeye sunulamadığı, davacının, ödeme emrine konu dönemlerde yönetim kurulu başkanı olup dernek borcundan sorumlu olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge İdare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.