Danıştay 3. Daire E.2018/2810 K.2021/3482

Dava konusu istem: Davacı adına, … Yapı Denetim Limited Şirketi'nin 2010 yılına ait kurumlar vergisinden oluşan kamu alacağının tahsili amacıyla kanuni temsilcisi sıfatıyla düzenlenen … tarih ve … takip numaralı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacının asıl borçlu şirketi temsil ve ilzam yetkisinin sona erdiği ve …'un on yıl süre ile şirketi temsil ve ilzama yetkili kılındığının 04/08/2010 tarih ve 7621 sayılı Türkiye Ticaret Sicili Gazetesi'nden görüldüğü, dava konusu ödeme emriyle takip olunan, beyan üzerine tahakkuk eden ve vadesinde ödenmeyen kamu alacaklarının dönemleri ve vadeleri gözönüne alındığında, belirtilen dönemde kanuni temsilci olmadığı ve sorumluluğu bulunmadığı anlaşılan davacı adına düzenlenen ödeme emrinde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle ödeme emri iptal edilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3.fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Asıl borçlu şirketin, 27/11/2007-26/07/2010 tarihleri arasında kanuni temsilcisi olan davacının bu döneme ilişkin vergisel yükümlülüklerden sorumlu olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddiyle Vergi Dava Dairesinin kararının onanması gerektiği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.