Danıştay 3. Daire E.2018/4811 K.2021/1991

Dava konusu istem: Davacının vergi borçlarının tahsili amacıyla banka hesabına uygulanan e-haczin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu haczin dayanağını oluşturan ödeme emri ile tebliğ alındısı, Mahkemelerince verilen ara kararıyla davalı idareden istenilmesine karşın davalı idarece verilen cevapla dava konusu haciz işlemi ile tahsile çalışılan alacaklar için davacı adına düzenlendiği iddia olunan ödeme emirleri ile tebliğ alındılarının Maliye Bakanlığı Arşiv Hizmetleri Hakkında Yönetmelik gereğince imha edildiği bildirildiğinden, ödeme emrinin usulüne uygun olarak tebliğ edilip kesinleştirildiğinin somut olarak ortaya konulamadığı gerekçesiyle uygulanan dava konusu e-haciz kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Ödeme emirlerine itiraz sebeplerinin sınırlı olduğu, kamu alacağının tahsili amacıyla uygulanan hacizde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge İdare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.