Danıştay 3. Daire E.2018/4870 K.2021/4575

Dava konusu istem: Davacı adına, sahte fatura düzenleyerek deniz arçlarına teslim edilmiş gibi gösterdiği akaryakıtı piyasada kayıt dışı sattığı yönünde düzenlenen vergi tekniği raporunu done alan vergi inceleme raporuna dayanılarak Ekim-Aralık 2011 dönemi için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı geçici verginin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Mahsup dönemi geçen geçici verginin aranmayacağı, davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği raporundaki tespitlerden elde ettiği kazancı kayıt dışı bıraktığı sonucuna varıldığından kesilen vergi ziyaı cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle geçici vergi kaldırılmış, geçici vergi üzerinden kesilen vergi ziyaı cezası yönünden ise dava reddedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı hakkında düzenlenen 08/09/2014 tarihli vergi tekniği raporu ile davacının Tüpraş’tan özel tüketim vergisini ödeyerek satın aldığı deniz yakıtını sahte faturalar düzenleyerek deniz araçlarına özel tüketim vergisiz satmış gibi gösterdiği, aslında bu yakıtı kayıt dışı motorin muadili olarak sattığı, teslim bedeline dahil etmediği, özel tüketim vergisine yönelik ise Tüpraş’tan mahsuben iade talebinde bulunduğunun tespit edildiği, söz konusu rapora dayanak alınan vergi inceleme raporu ile tarhiyatın dayanağının somut şekilde ortaya konulduğu ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ….'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen hüküm fıkrası usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri sözü edilen hüküm fıkrasının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.