Danıştay 3. Daire E.2018/489 K.2021/5144

Dava konusu istem: Davacı adına asıl borçlu …Halıcılık ve Dekorasyon Sanayi Ticaret Limited Şirketi'nden alınamayan 2002 ve 2003 yıllarının muhtelif dönemlerine ait kurumlar vergisi, katma değer vergisi, vergi ziyaı cezası ve gecikme faizinden oluşan kamu alacağının tahsili amacıyla kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen … tarih ve … ile … sayılı ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu ödeme emirlerinin dayanağı olan; asıl borçlu şirket hakkında düzenlenen … tarih ve … ila …takip numaralı ödeme emirlerinin ilanen tebliğinden önce 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 102. maddesinde belirtilen kişilerin imzası alınmak suretiyle tutanak haline getirilmiş herhangi bir tebliğ alındısının dosyaya sunulmadığı, şirketin bilinen adreslerinin araştırılmadığı, … tarih ve … takip numralı ödeme emrinin ise … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla iptal edildiği anlaşıldığından kamu alacağının kesinleştiğinden bahsedilemeyeceği gerekçesiyle ödeme emirleri iptal edilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Asıl borçlu şirket adına düzenlenen ödeme emirlerinin usulüne uygun olarak düzenlenerek tebliğ edildiği ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ…'ÜN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.