Danıştay 3. Daire E.2018/558 K.2022/3103

Dava konusu istem: Davacının 2012 yılında, ortaklarına verdiği ödünç paralar için elde ettiği faiz geliri ve bir kısım satışları için fatura düzenlemediği, ödemelerini banka ve benzeri finans kurumlarınca düzenlenen belgelerle tevsik etmediği, muhasebe standartlarına, tek düzen hesap planına, işleyişine ilişkin kural ve standartlara uymadığı yönünde saptamalar içeren vergi inceleme raporuna dayanılarak 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 353. maddesinin 1. ve 6. fıkraları ile mükerrer 355. maddesinin 4. bendi gereğince kesilen özel usulsüzlük cezalarının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı tarafından, bir kısım ödeme ve tahsilatlarının banka ve benzeri finans kurumları aracılığıyla yapıldığı tevsik edilemediği gibi şirket ortağına verilen borçların, ''131-Ortaklardan Alacaklar hesabı''nda izlenmesi gerekirken ''331-Ortaklara Borçlar hesabı''nda izlendiği anlaşıldığından, muhasebe standartlarına, tek düzen hesap planına ve mali tablolara ilişkin düzenlemelere aykırı davranılması sebebiyle 213 sayılı Kanun’un 353. maddesinin 6. bendi ile mükerrer 355. maddesinin 4. bendi gereğince kesilen özel usulsüzlük cezalarında hukuka aykırılık bulunmadığı,

213 sayılı Kanun’un 353. maddesinin 1. bendi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasında ise hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle 213 sayılı Kanun’un 353. maddesinin 6. bendi ile 213 sayılı Kanun'un mükerrer 355. maddesinin 4. bendi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezası yönünden dava reddedilmiş, aynı Kanun'un 353. maddesinin 1. bendi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezası ise kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurularının, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının satışları ve ortaklara verdiği borç paralar nedeniyle elde ettiği faiz geliri için belge düzenlemediği sabit olduğundan adına kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'UN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge İdare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen hüküm fıkrası usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri sözü edilen hüküm fıkrasının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.