Danıştay 3. Daire E.2018/5810 K.2021/2892

Dava konusu istem: Davacı adına, 2011, 2012 ve 2016 yıllarının muhtelif dönemlerine ait katma değer vergisi, vergi ziyaı cezası, özel usulsüzlük cezası ve fer'ilerinden oluşan kamu alacağının tahsili amacıyla düzenlenen ... tarih ve ... takip numaralı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu ödeme emri içeriği 2016 yılı için kesilen özel usulsüzlük cezasına ilişkin ihbarname 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun tebligatla ilgili hükümleri yerine 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21. maddesi uyarınca tebliğ edildiğinden, sözü edilen tebligatın usule uygun olduğundan ve kamu alacağının kesinleştiğinden söz edilemeyeceği, ödeme emri içeriği diğer vergi ve cezalar düzeltme fişiyle terkin edildiğinden bu kısım hakkında karar verilemeyeceği gerekçesiyle ödeme emrinin; 2016 yılı için kesilen özel usulsüzlük cezasına ilişkin kısmı iptal edilmiş, diğer kamu alacaklarına ilişkin kısmı yönünden karar verilmesine yer olmadığına hükmedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının özel usulsüzlük cezasının kaldırılmasına ilişkin hüküm fıkrasının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Ödeme emri içeriği 2016 yılına ait özel usulsüzlük cezası dava konusu edilmeksizin kesinleştiğinden dava konusu ödeme emrinin değinilen kısmında hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'UN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile Bölge İdare Mahkemesi Vergi Dava Dairesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.