Danıştay 3. Daire E.2019/1020 K.2021/2970

Dava konusu istem: Davacı adına, 2010 ve 2011 yıllarının muhtelif dönemlerine ait katma değer vergisi, vergi ziyaı cezası ve gecikme faizi ile 2015 yılının Kasım dönemine ait özel usulsüzlük cezasından oluşan kamu alacağının tahsili amacıyla düzenlenen … tarih ve … takip numaralı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davaya konu ödeme emriyle aynı içeriğe sahip … tarih ve … takip numaralı ödeme emrinin, Mahkemelerinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla iptal edildiği ve söz konusu kararın değinilen ödeme emrine ilişkin hüküm fıkrasına davalı idarece yöneltilen istinaf başvurusu … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla reddedildiğinden mükerrer olarak düzenlenen ödeme emrinde hukuka uygunluk görülmediği gerkçesiyle ödeme emri iptal edilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

İlk ödeme emrinin, içeriğini oluşturan vergi ve cezalara ait ihbarnamelerin tebliğinin usulsüz olduğu gerekçesiyle iptal edilmesi sonrasında aynı vergi ve cezalar için yeniden ödeme emri düzenlendiği, bu ödeme emrine karşı açılan davanın esası incelenmeden mükerrerlik gerekçesiyle karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'UN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile Vergi Dava Dairesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.