Danıştay 3. Daire E.2019/1023 K.2021/1737

Dava konusu istem: Davacının, ihracat istisnasından kaynaklanan ve indirim yoluyla giderilemeyen, 2017 yılının Haziran dönemine ait katma değer vergisinin mahsuben iadesine yönelik talebinin reddine dair … tarih ve … sayılı işlemin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacının 2017 yılı Haziran döneminde emtia aldığı mükellef hakkında bağlı bulunduğu vergi dairesi tarafından sahte ve muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge düzenlediğine veya kullandığına dair herhangi bir rapor veya tespite ve incelemeye sevkine rastlanmadığı, 15/09/2017 tarihinde yapılan yoklamada, şirketin faal olduğu, iş yerinde emtia bulunduğu, toptan inşaat malzemeleri işi yaptığı, işçi çalıştırmadığı şeklinde saptamaların yapıldığı, ihraca konu malların alındığı firma hakkında herhangi bir olumsuzluk bulunmadığı dikkate alındığında ilgili mükellefin alt mükellefleri hakkında olumsuzluklar tespit edildiğinden bahisle tesis edilen işlemde hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle dava konusu işlem iptal edilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının faturalarını kayıtlarına aldığı mükellef hakkında sahte fatura düzenleme fiilinden dolayı 02/08/2018 tarih ve 2018-A-6869/43 sayılı vergi tekniği raporu bulunduğu, dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ…'UN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile Vergi Dava Dairesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.