Danıştay 3. Daire E.2019/1092 K.2021/3029

Dava konusu istem: Davacı adına, komisyon karşılığı sahte fatura düzenlemek suretiyle elde ettiği gelirini kayıt ve beyan dışı bıraktığı yolundaki saptamaları içeren vergi tekniği raporunun esas alındığı takdir komisyonu kararı uyarınca 2010 yılı için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi ve aynı yılın tüm dönemleri için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı geçici verginin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Uyuşmazlık konusu dönem için takdir komisyonunca matrah takdir edilmiş olmasına rağmen dava konusu cezalı tarhiyatın dayanağının esas itibarıyla vergi tekniği raporu olduğu, matrah takdiri amacı dışında sadece vergi incelemesinde zaman aşımı süresini durdurma sonucunu doğuracak şekilde takdir komisyonuna başvurulmasının zaman aşımı süresini durdurmayacağı, 2010 yılına ilişkin vergi ve cezalara ilişkin zaman aşımı süresinin 31/12/2015 tarihinde dolması, tarhiyatlara ilişkin ihbarnamelerin ise 20/12/2016 tarihinde tebliğ edilmesi karşısında zaman aşımı sebebiyle yapılan tarhiyatta hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle vergi ve cezalar kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesi kararının; tarhiyatın %2 komisyon oranını aşan kısmı ile mahsup dönemi geçen geçici vergi asıllarının kaldırılmasına ilişkin hüküm fıkralarına yöneltilen istinaf başvurusu, kararın değinilen hüküm fıkralarının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle reddedilmiş; davacı hakkındaki vergi tekniği raporunda yer alan tespitlerin, düzenlediği faturaların gerçeği yansıtmadığını kanıtlayacağı mahiyette olduğu,

ancak, komisyon geliri hesaplanmasında esas alınan %3 oranının neye göre tespit edildiğinin, tespitte hangi verilerden faydanıldığının vergi tekniği raporunda ortaya konulamaması karşısında, tarhiyatın, yerleşik yargı içtihatlarında belirtilen %2 komisyon oranını aşan kısımlarında hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi ve geçici verginin üç katı tutarındaki vergi ziyaı cezasının %2 komisyon oranına isabet eden kısmının kaldırılmasına dair hüküm fıkrasına yöneltilen istinaf başvurusu kabul edilerek tarhiyatın sözü edilen kısmı yönünden dava reddedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Komisyon oranının %3 olarak belirlenmesinin günümüz ekonomik koşullarına uygun olduğu ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddiyle Vergi Dava Dairesinin kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen hüküm fıkrası usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın sözü edilen hüküm fıkrasının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.