Danıştay 3. Daire E.2019/1457 K.2020/4398

Dava konusu istem: Davacı adına düzenlenen 28/01/2014 tarih ve 3 takip numaralı ödeme emrinin Eylül 2007 dönemine ait katma değer vergisi, vergi ziyaı cezası ve gecikme faizinden oluşan kısmının iptali istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:Danıştay Üçüncü Dairesinin bozma kararına uyulmak suretiyle dava reddedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

03/10/2007 tarihinde noter senedi ile hisselerin tamamının devredildiği ve noter tarafından vergi dairesine bilgi verildiği, hisse devrinin Türkiye Ticaret Sicil Gazetesi'nde yayımlandığı, hisselerin devredildiği tarihten sonra asıl borçlu şirketin vergi borcundan dolayı sorumlu tutulamayacağı, şirket ortaklığından ayrılma tarihi esas alındığında kamu alacağının zamanaşımına uğradığı, ödeme emirlerinin usulsüz olarak tebliğ edildiği ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Hisse devrinin tescil ve ilan tarihi itibarıyla hüküm ifade edeceği belirtilerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Mahkeme kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvurularının, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebileceği, temyiz istemine konu yapılan kararın Danıştay Üçüncü Dairesinin 29/05/2017 tarih ve E:2014/10201, K:2017/4224 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından temyiz dilekçesinde ileri sürülen sebepler sözü edilen kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.