Danıştay 3. Daire E.2019/153 K.2020/4819

Dava konusu istem: Davacı adına, … ili, … ilçesi, … Mahallesi mevkiinde bulunan orman arazisi içinde yer alan iki adet büfe, altı adet tuvalet ve kır kahvesinin kiralanması işlemi dolayısıyla kurumlar vergisi beyannamesi ve geçici vergi beyannamelerinin verilmemesi nedeniyle vergi inceleme raporuna dayanılarak 2008 yılı için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi ile aynı yılın tüm dönemleri için aranmayan geçici vergi üzerinden kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Kurumlar vergisi mükellefi olmayan ve 2886 sayılı Devlet İhale Kanunu'na göre boş olarak ihale edilen gayrimenkuller nedeniyle 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 70. maddesinde düzenlenen gayrimenkul sermaye iradı kapsamında sadece kira geliri elde eden ve bu geliri de katma değer vergisinden müstesna tutulan davacı adına kurumlar vergisi, katma değer vergisi ve geçici vergi mükellefiyeti tesis edilemeyeceğinden sözü edilen kiralama işlemi nedeniyle yapılan tarhiyatta hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu vergi ve cezalar kaldırılmıştır.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Uyuşmazlık konusu taşınmazların belli bir organizasyon dahilinde devamlılık arz edecek şekilde üçüncü kişilere kiralanması işleminin hukuki mahiyetinin işletme hakkının kiralanması olduğu, sözü edilen işlemin iktisadi işletmelere dâhil olmayan gayrimenkullerin kiralanmasını katma değer vergisinden müstesna tutan 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 17. maddesinin 4-d bendi kapsamında değerlendirilemeyeceği, davacının ticari nitelik taşıyan bu faaliyetleri ile tedavül ekonomisine katıldığı açık olduğundan elde ettiği gelirin de vergilendirmeye tabi tutulması gerektiği, bu yönde emsal özelgelerin bulunduğu, vergi inceleme raporuyla saptanan matrah üzerinden yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ :Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.