KÜNYE
Danıştay 3. Daire Başkanlığı 2019/2400 E., 2020/4295 K.·T.C. Danıştay Üçüncü Daire
- Karar tarihi
- 2 Kasım 2020
- Esas No
- 2019/2400
- Karar No
- 2020/4295
- Temyiz eden (davalı)
- ... Vergi Dairesi Başkanlığı (... Vergi Dairesi Müdürlüğü
- Vekili
- Av. ...
- Karşı taraf (davacı)
- ... Anonim Şirketi
- Vekili
- Av. ...
- İstemin konusu
- ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E: ..., K: ... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
279 kelime·1 dk okuma·5 bölüm
Dava konusu istem: Davacı adına, 2010 yılının Ocak ila Nisan dönemleri için re'sen salınan katma değer vergisi ile tekerrür nedeniyle artırılarak kesilen bir kat vergi ziyaı cezası kaldırılması istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay Dokuzuncu Dairesinin bozma kararına uyulmak suretiyle tarhiyat kaldırılmıştır.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Davacının sahte faturaları defterlerine kaydederek indirim konusu yaptığının inceleme raporuyla tespit edildiğinden yapılan tarhiyatta ve kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NIN DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile Mahkeme kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
Mahkeme kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, bozmaya uyma üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecek olup, temyiz istemine konu yapılan kararın, Danıştay Dokuzuncu Dairesinin 27/02/2018 tarih ve E:2015/4601, K:2018/1094 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından temyiz dilekçesinde ileri sürülen sebepler sözü edilen kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 3. Daire, E. 2019/2400, K. 2020/4295, 2 Kasım 2020 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama