Danıştay 3. Daire E.2019/2403 K.2021/2732

Dava konusu istem: Davacı adına, 2014 ve 2015 yıllarının muhtelif dönemlerine ait katma değer vergisi, vergi ziyaı cezası ve fer'ileri ile 6736 sayılı Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına İlişkin Kanun kapsamında matrah artırımı yapılan 2016 yılı gelir vergisi ve katma değer vergisinin 4. taksitlerine ait gecikme faizinin tahsili amacıyla düzenlenen ... tarih ve ... takip numaralı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu ödeme emri içeriği 2014 ve 2015 yıllarının muhtelif dönemleri için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisine karşı açılan davaların ... Vergi Mahkemesi'nin ... tarih ve E: ..., ... K: ..., ... sayılı kararlarıyla reddedildiği, bu kararlara karşı istinaf başvurularının ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesi'nin ... tarih ve E: ... , ... , K: ..., ... sayılı kararlarıyla kabul edilerek kararların kaldırıldığı, dolayısıyla oluşan yeni hukuki duruma göre ortada ödeme emrine konu edilebilecek kesinleşmiş bir amme alacağı bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu ödeme emri iptal edilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Usulüne uygun düzenlenen ödeme emrinde hukuka aykırılık bulunmadığı, ödeme emrine itiraz sebeplerinin borcun olmadığı, kısmen ödendiği ve zamanaşımına uğradığı iddialarıyla sınırlı olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile Vergi Dava Dairesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.