Danıştay 3. Daire E.2019/2435 K.2022/963

Dava konusu istem: Davacının, bir dönem kanuni temsilcisi olduğu asıl borçlu ...Petrol İnşaat Otomotiv Nakliyat Gıda Maddeleri Tekstil Turizm Tarım ve Meşrubat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi adına re'sen salınarak kesinleşen 2005 ila 2008 yıllarına ait muhtelif vergi ve cezaların kaldırılması talebiyle yaptığı düzeltme-şikayet başvurusunun reddine dair ...tarih ve ...sayılı işlemin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı tarafından ileri sürülen iddiaların ihtilafın esasına yönelik olduğu ve yorum gerektirdiği, düzeltilmesi istenen tarhiyatın hukuki bir uyuşmazlık niteliği taşıdığı ve ortada ilk bakışta anlaşılabilecek nitelikte vergi hatasının bulunmadığı anlaşıldığından dava konusu işlemde hukuk aykırılık görülmediği gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

14/07/2006 ila 10/01/2008 tarihleri arasında bahsi geçen şirketin kanuni temsilcisi olduğu, bu tarihten sonra hisselerini devrederek şirketten ayrıldığı, olayda mükellefin şahsında hata bulunduğu, şirket adına düzenlenen ihbarnamelerin o dönemde kanuni temsilci olmayan kendisine tebliğinin vergilendirme hatası niteliği taşıdığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacının kanuni temsilci olduğu dönemlere ilişkin borçtan sorumluluğu bulunduğu, tarhiyata ilişkin iddiaların bu safhada dikkate alınamayacağı belirtilerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge İdare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

(X)-KARŞI OY

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun "Vergi Hatalarını Düzeltme" başlıklı üçüncü bölümünde yer alan 116. maddesinde; vergi hatası, vergiye müteallik hesaplarda veya vergilendirmede yapılan hatalar yüzünden haksız yere fazla veya eksik vergi istenmesi veya alınması olarak tanımlanmış, bu hatalar "Hesap hataları" ve "Vergilendirme hataları" başlıkları altında 117-118. maddelerinde ayrı ayrı açıklanmış, 122. maddesinde, mükelleflerin vergi muamelelerindeki hataların düzeltilmesini vergi dairesinden yazı ile isteyebilecekleri, 124. maddesinde ise vergi mahkemesinde dava açma süresi geçtikten sonra yaptıkları düzeltme başvurusu reddolunanların şikayet yoluyla Maliye Bakanlığına müracaat edebilecekleri hükmüne yer verilmiştir.

Dava konusu olayda, uyuşmazlığın 213 sayılı Kanun'un 118. maddesinin mükellefiyette hata kapsamında değerlendirilmesi gerektiği ve bu nedenle davacının istemi düzeltme-şikayet hükümleri kapsamına girdiği anlaşıldığından olayın esası incelenmek üzere temyiz isteminin kabulü gerektiği oyuyla karara katılmıyorum.