Danıştay 3. Daire E.2019/2977 K.2020/3685

Dava konusu istem: Davacı adına, yasal defter ve belgelerini incelemeye ibraz etmemesi nedeniyle, 2007 yılının Ocak ila Ağustos dönemleri için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu tarhiyata ilişkin ihbarnamelerin 28/12/2012 tarihinde davacı şirket yetkilisi …'ın ikamet adresinde 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21. maddesinin 2. fıkrası uyarınca tebliğ edildiği ancak davacının söz konusu tebligattan 27/03/2013 tarihinde haberdar olduğunun anlaşıldığı olayda, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nda öngörülen şekilde yapılmayan tebligatın usulsüz olduğu,

bu nedenle, davacının uyuşmazlık konusu ihbarnamelerden haberdar olduğu 27/03/2013 tarihinin tebliğ tarihi olarak kabul edilmesi gerektiği, tarh zamanaşımı süresi olan 31/12/2012 tarihine kadar tebliğ edilmesi gerekirken, bu süre geçirildikten sonra 27/03/2013 tarihinde tebliğ edilen ihbarnamelere konu vergi ve cezaların zamanaşımına uğradığı gerekçesiyle cezalı vergi kaldırılmıştır.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Yapılan işlemlerin usul ve hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Mahkeme kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.