Danıştay 3. Daire E.2019/3439 K.2021/5472

Dava konusu istem: Davacı adına, 2013 yılının muhtelif dönemlerine ait, gelir vergisi, geçici vergi, katma değer vergisi, vergi ziyaı cezası, özel usulsüzlük cezası ve gecikme faizinden cezasından oluşan kamu alacağının tahsili amacıyla düzenlenen … tarih ve … takip numaralı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Mahsup dönemi geçen geçici vergi için tarhiyat yapılamayacağından ihbarnamelerde de geçici verginin tahakkuk ettirilmeyeceği açıkça belirtilmiş olduğundan, dava konusu ödeme emrinin geçici vergiye ilişkin kısmına yönelik davacı iddialarının "borcum yoktur" kapsamında değerlendirilmesi gerektiği, ödeme emrinin diğer kısımlarına ilişkin kamu alacaklarının ise usule uygun kesinleştiği ve ihbarname safhasında ileri sürülebilecek nitelikte olan ve dava dilekçesinde yer alan iddiaların, ödeme emri safhasında "borcum yoktur" kapsamında değerlendirilemeyeceği gerekçesiyle ödeme emrinin; geçici vergiye ilişkin kısmı iptal edilmiş, diğer kamu alacaklarına ilişkin kısmı yönünden ise dava reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurularının, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı adına düzenlenen ödeme emrinin hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'ÜN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen hüküm fıkrası usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri sözü edilen hüküm fıkrasının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.