Danıştay 3. Daire E.2019/351 K.2022/1226

Dava konusu istem: Davacı adına, 2011 yılına ilişkin katma değer vergisi, geçici vergi, vergi ziyaı cezası ve gecikme faizinden oluşan kamu alacağının tahsili amacıyla düzenlenen … tarih ve … takip numaralı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Ödeme emrinin dayanağı olan ihbarnamelerin, ilanen tebliğ öncesinde davacının bilinen adresine posta yoluyla tebligata çıkarıldığı ancak tebliğ edilemediğine dair davalı idarece dosyaya herhangi bir evrak sunulmadığından, başka bir ifadeyle ilanen tebliğ şartlarının varlığı idarece ortaya konulamadığından, ortada usulüne uygun olarak tebliğ edilerek tahakkuk etmiş bir kamu alacağı bulunduğundan bahsedilemeyeceği dolayısıyla 2011 yılına ilişkin ödeme emri içeriği vergi ve cezaların 31/12/2016 tarihi itibarıyla tarh zamanaşımına uğradığı sonucuna varıldığından, tarh zamanaşımına uğramış vergi ve cezaların tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrinde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu ödeme emri iptal edilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu ödeme emrinin dayanağı olan vergi ve ceza ihbarnamelerinin tebliğine ilişkin olarak sistem dökümü, ilan gazeteleri ve liste dökümlerinin dosyaya sunulduğu, tarh ve tahakkuk ettirilip kesinleşen ve vadesinde ödenmeyen kamu alacağının tahsili amacıyla ödeme emri düzenlenmesinde yasal isabetsizlik bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NUN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile Vergi Dava Dairesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge İdare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.