KÜNYE
Danıştay 3. Daire Başkanlığı 2019/3862 E., 2022/1897 K.·T.C. Danıştay Üçüncü Daire
- Karar tarihi
- 19 Nisan 2022
- Esas No
- 2019/3862
- Karar No
- 2022/1897
- Temyiz eden (davalı)
- … Vergi Dairesi Müdürlüğü/…
- Karşı taraf (davacı)
- … Kimya Petrol ve Akaryakıt Ürünleri İnşaat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi
- Vekili
- Av. …
- İstemin konusu
- Danıştay Üçüncü Dairesinin bozma kararı üzerine verilen … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
293 kelime·1 dk okuma·4 bölüm
Dava konusu istem: Davacı adına, alımlarının bir kısmını sahte faturalarla belgelendirdiği yolunda saptamaları içeren vergi inceleme raporuna dayanılarak 2009 yılı için 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. bendi gereğince kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Harcamaların sahte veya muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı faturalarla belgelendirilmesi, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. bendinde belirtilen eylemler arasında gösterilmediğinden kesilen cezanın hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle dava konusu özel usulsüzlük cezası kaldırılmıştır.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Davacı adına kesilen özel usulsüzlük cezasının hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
Savunma verilmemiştir. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … 'UN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Mahkeme kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 3. Daire, E. 2019/3862, K. 2022/1897, 19 Nisan 2022 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama