Danıştay 3. Daire E.2019/3982 K.2022/3316

Dava konusu istem: Davacı tarafından, adına yapılan ikmalen tarhiyat bakımından davanın reddine dair hüküm fıkrasına konu amme alacağının tahsili için ödeme emri düzenlenmesi ve söz konusu hüküm fıkrasının Danıştay ilgili Dairesince onanması üzerine, 19/08/2017 tarih ve 6736 sayılı Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına İlişkin Kanun'un yürürlüğe girmesinden kısa bir süre önce fakat anılan Kanun'un çıkacağı hususuna yönelik olarak yetkili kurumlarca açıklamalar yapıldıktan sonra 19/07/2016 tarihinde idarenin baskısıyla ödeme yapıldığından kendisinden haksız ve yersiz tahsil olunduğu belirtilen tutarın ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte iadesi istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı adına yapılan tarhiyata karşı açılan davanın reddine ilişkin hüküm fıkrasının Danıştay Dokuzuncu Dairesinin 05/11/2015 tarih E:2011/8605, K:2015/12357 sayılı kararıyla onanmasından sonra ödeme emri düzenlenerek tebliğ edilmesi üzerine 19/07/2016 tarihinde ödeme yapıldığı, 6736 sayılı Kanun'un ise 19/08/2016 tarihinde yürürlüğe girdiği ve söz konusu Kanun'un vadesi geldiği halde ödenmemiş ya da ödeme süresi henüz geçmemiş borçları kapsamına aldığı,

değinilen Kanun'un yürürlüge girmesinden önce ise borçların tüm fer'ileriyle birlikte ödenmiş olduğu dikkate alındığında, Kanun yürürlüğe girmeden önce yapılan tahsilat işleminin ve dolayısıyla davacının iade talebinin reddinin hukuka uygun olduğu, öte yandan, davacı tarafından icra tehdidi altında ödeme yapıldığı iddiasının ancak 6736 sayılı Kanun uyarınca başvuruda bulunulması ve başvurusunun reddi halinde açılacak davada incelenebileceği gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Karar düzeltme aşamasında olan davaya konu amme alacakları bakımından vergi affı olarak bilinen Kanun yürürlüğe girmek üzere iken, bu hakkın kullanılmasına imkan verilmemek suretiyle davalı idarece ödemede ısrar edilmesi üzerine fazladan vergi tahsil edilmesinin anayasal haklara ve hukuk devleti ilkesine ters düştüğü, yürürlük öncesi ödenen vergi ve cezalar bakımından yapılandırma ve iade öngörülmemesi eşitliğe aykırı olduğu gibi ödeme yapan mükelleflerin cezalandırıldığı, tanık deliline dayanılsa da Mahkemece bu hususun nazara alınmadığı, davalı idareye yöneltilen geri alma başvurusunun aftan yararlanmayı içerdiğinden anılan Yasa doğrultusunda başvuruda bulunulmadığı yönündeki gerekçenin doğru olmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.