Danıştay 7. Daire E.2019/4009 K.2022/3153

Dava konusu istem: Davacı şirketin 2009 takvim yılı hesap ve işlemlerinin incelenmesi sonucunda düzenlenen vergi inceleme raporuyla, madeni yağ imalatında kullanılmak üzere ithal edilen baz yağları üretimde kullanmayıp, muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belge düzenleyerek sattığı ve bu suretle özel tüketim vergisi kaybına sebebiyet verdiğinin belirlendiğinden bahisle, 2009 yılının Ocak, Şubat, Ekim, Kasım ile Aralık aylarının muhtelif dönemleri için re'sen salınan özel tüketim vergileri ile üç kat kesilen vergi ziyaı cezalarının iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararına uymak suretiyle, davacı hakkında düzenlenmiş vergi tekniği raporu, vergi inceleme raporu ve ekli tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinden, madeni yağ satışı olarak gösterilen satışların gerçekte baz yağı teslimine ilişkin olduğu, zira madeni yağ üretimi için gerekli yardımcı malzeme alışlarının gerçek bir emtia teslimine dayanmayan sahte faturalarla yapıldığı, üretim için gerekli enerji tüketiminin bulunmadığı kanaatine varıldığı, davacı tarafından da üretimin varlığını kanıtlayıcı herhangi bir bilgi veya belgenin sunulmaması karşısında üç kat vergi ziyaı cezalı özel tüketim vergisi tarhiyatlarında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davanın vekil ile takip edilmesine rağmen lehlerine vekalet ücretine hükmedilmemesinin hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyize konu kararın vekalet ücretine ilişkin hüküm fıkrasının davalı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmesi suretiyle düzeltilerek onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME ve GEREKÇE:

İLGİLİ MEVZUAT

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile değişik 49. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde, temyiz incelemesi sonunda Danıştayın, kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa kararı düzelterek onayacağı hükme bağlanmıştır.

2577 sayılı Kanun'un 31. maddesi ile atıfta bulunulan Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nu, yürürlüğe girdiği 01/10/2011 tarihi itibarıyla yürürlükten kaldıran 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 447. maddesinde, mevzuatta, 1086 sayılı Kanun'a yapılan yollamaların, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun bu hükümlerinin karşılığını oluşturan maddelerine yönelik sayılacağı hükme bağlanmış; 323. maddesinde, vekille takip edilen davalarda kanun gereğince takdir olunacak vekalet ücreti yargılama giderleri arasında sayılmıştır.

Öte yandan, 02/01/2019 tarih ve 30643 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 2019 yılı Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin ikinci kısmının birinci bölümünün 4. bendinde, yargı yerleri ile icra ve iflas dairelerinde yapılan ve konusu para olsa veya para ile değerlendirilebilse bile hukuki yardımlara ödenecek duruşmasız olan işlere ilişkin maktu vekâlet ücreti belirlenmiştir.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bozma kararı üzerine verilen mahkeme kararında, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca davalı idare lehine duruşmasız işler için maktu vekalet ücreti olan 1.512,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, vekalet ücretine hükmedilmemesi hukuka uygun düşmemekle birlikte; yeniden yargılama yapılmasına da ihtiyaç duyulmayan bu hükmün 2577 sayılı Kanun'un 6545 sayılı Kanun'un 22. maddesiyle değişik 49. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi uyarınca düzeltilmesi mümkün yanlışlık kapsamında bulunduğu sonucuna ulaşılmıştır.