Danıştay 3. Daire E.2019/3984 K.2022/1248

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Takdir komisyonunca mükellefin dosyasının tetkiki ile haricen yapılan araştırmalar neticesinde, yapılan işin türü, işyeri mevkii, emsali mükelleflerin beyan durumu ve dönem hasılatları, ekonomik değişmeler ve benzeri tüm faktörler de dikkate alınarak matrah takdir edildiği ancak takdir edilen matraha ne şekilde ulaşıldığına ve takdir hakkındaki açıklamalara yer verilmediğinin anlaşıldığı olayda, idarenin yetkisini kullanırken öncelikle yetkinin kullanılmasına ilişkin şekil ve koşulların belirlendiği usul kanunlarının kendi üzerine yüklediği sorumlulukları yerine getirmesi gerektiği,

idarece re'sen harekete geçilerek tesis edilen idari işlemlerin açık ve anlaşılır olmasının, işlemin muhatabının, kendisini en doğru şekilde savunmasını mümkün kılarak, adil bir yargılama yapılmasına da imkan sağlayacağı göz önünde tutulduğunda, idari işlemlerin bu nitelikleri haiz olmasının, hukuk devleti ilkesinin bir gereği olduğu, dolayısıyla takdir komisyonu kararının, 213 sayılı Kanun'un 31. maddesinin 8. fıkrasının aradığı anlamda şekil şartlarını taşımadığı görüldüğünden yapılan tarhiyatta hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu cezalı vergi kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Tarhiyata dayanak alınan takdir komsiyonu kararının şüpheye yer vermeyecek şekilde açık ve somut verilere dayandığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.