Danıştay 3. Daire E.2019/4511 K.2022/2990

Dava konusu istem: Davacı şirketin, alımlarının bir kısmını sahte faturalarla belgelendirdiği, muhasebe standartlarına, tek düzen hesap planına, işleyişine ilişkin kural ve standartlara uymadığı yönünde saptamalar içeren vergi inceleme raporuna dayanılarak 2011 yılının Şubat, Nisan ila Temmuz ve Ekim dönemleri için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 353. maddesinin 1. ve 6. fıkraları uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezalarının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacının faturalarını kayıtlarına aldığı ... Lojistik Hizmetleri Taşımacılık Tekstil Makina İnşaat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi, ... Makina Kimyevi Maddeler İnşaat Petrol Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi, ... İnşaat Metal Sanayi Ticaret Limited Şirketi, ... İnşaat Taahhüt Nakliye Metal ve Madencilik Sanayi Limited Şirketi, ...

İnşaat Taahhüt Nakliye ve Metal Sanayi Ticaret Limited Şirketi ile ... hakkındaki tespitlerden, düzenledikleri faturaların gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasına dayanmadığı sonucuna varıldığından yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı, somut bir saptama olmaksızın 213 sayılı Kanun’un 353. maddesinin 1. fıkrası kapsamında kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka uygunluk görülmediği,

yevmiye defterine yapılan kayıtta ''320 Satıcılar Hesabının'' borçlandırıldığı fakat ilgili hesabın alacak bakiyesinin olmadığı dolayısıyla söz konusu hesabın eksi bakiye verdiği hususu sabit olduğundan sözü edilen Kanun’un 353. maddesinin 6. fıkrasına göre kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ile 213 sayılı Kanun’un 353. maddesinin 6. fıkrası gereğince kesilen özel usulsüzlük cezası yönünden dava reddedilmiş, aynı Kanun’un 353. maddesinin 1. fıkrası uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezası ise kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının aleyhe olan hüküm fıkrasının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Sahte fatura kullandığı saptanan davacı adına kesilen özel usulsüzlük cezasının hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

TARAFLARIN SAVUNMALARI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'UN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

MADDİ OLAY

Davacı şirketin, alımlarının bir kısmını sahte faturalarla belgelendirdiği, muhasebe standartlarına, tek düzen hesap planına, işleyişine ilişkin kural ve standartlara uymadığı yönünde saptamalar içeren vergi inceleme raporuna dayanılarak 2011 yılının Şubat, Nisan ila Temmuz ve Ekim dönemleri için re'sen bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi salındığı ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. ve 6. fıkraları gereğince özel usulsüzlük cezaları kesildiği anlaşılmıştır.

İLGİLİ MEVZUAT

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. bendinde, fatura, gider pusulası, müstahsil makbuzu ile serbest meslek makbuzlarının verilmemesi, alınmaması veya düzenlenen bu belgelerde gerçek meblağlardan farklı meblağlara yer verilmesi halinde; bu belgeleri düzenlemek ve almak zorunda olanların herbirine her bir belge için, kanunda öngörülen miktardan az olmamak üzere, belgelere yazılması gereken meblağın % 10'u nispetinde özel usulsüzlük cezası kesileceği kurala bağlanmıştır.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. bendi, fatura veya benzeri belge verilmemesi, alınmaması ve diğer şekil ve usul hükümlerine uyulmamasına ilişkin özel usulsüzlükler ve cezalarını düzenlemektedir. Sözü edilen maddede öngörülen bu düzenleme ile mükelleflerin vergilendirme işlemlerinin kayıt ve belge düzenine uygun yürütülmesinin sağlanması amaçlanmıştır.

Harcamaların sahte veya muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı faturalarla belgelendirilmesi, değinilen yasal düzenlemede özel usulsüzlük cezası kesilmesi gereken eylemler arasında gösterilmediği için kesilen cezanın maddenin öngörülüş amacına uygun düşmediği dikkate alındığında, Vergi Mahkemesince yazılı gerekçeyle kaldırılması yolundaki hüküm fıkrasına yöneltilen istinaf başvurusunun reddinde sonucu itibarıyla hukuka aykırılık görülmemiştir.