Danıştay 3. Daire E.2019/471 K.2022/1466

Dava konusu istem: Davacının banka hesabına, kanuni temsilcisi olduğu ...Mimarlık Mühendislik ve İnşaat Yapı Ticaret Limited Şirketi'nin muhtelif vergi borçlarının tahsili amacıyla uygulanan e-haczin kaldırılması ve haczedilen tutarın tecil faiziyle birlikte iadesine hükmedilmesi istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu haczin dayanağı olan ödeme emrinin ilanen tebliğ edildiğinin anlaşıldığı olayda, davalı idare tarafından sadece muhtarlığa gönderilen ilan listesine ait tebliğ alındısının sunulduğu, ilanen tebliğe dair diğer belgelerin dosyaya ibraz edilmediği, bu durumda, davacı adına ödeme emri düzenlenip usulüne uygun biçimde tebliğ edildiği ortaya konulamadığından uygulanan hacizde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu e-haciz kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Asıl borçludan alınamayan kamu alacağının tahsili amacıyla borcun ait dönemde şirketin kanuni temsilcisi olan davacının banka hesabına uygulanan hacizde hukuka aykırılık olmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Şirketteki hisselerin 20/02/2012 tarihinde devredildiği ve bu hususun 09/05/2012 tarihli Türkiye Ticaret Sicili Gazetesinde ilan edildiği dolayısıyla devirden sonraki döneme ait borçlardan sorumlu tutulamayacağı, uyuşmazlık konusu alacakla ilgili kendisine herhangi bir tebligat yapılmadığı belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.