Danıştay 3. Daire E.2019/5200 K.2020/4542

Dava konusu istem: Davacı adına, bir kısım emtia alışlarının sahte fatura ile belgelendirdiğinden bahisle takdir komisyonu kararına dayanılarak 2006 yılının Aralık dönemi için re'sen salınan vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Takdir komisyonunca, davacı adına düzenlenen faturaların gerçek bir emtia hareketine dayanıp dayanmadığı, fatura içeriği emtianın başka firmalardan alınıp alınmadığı, işletmede kullanılıp kullanılmadığı yönünde bir inceleme gerçekleştirilmediği, komisyon karşılığı düzenlendiği veya işle ilgili olmadığına dair yapılmış açık ve net bir tespitin var olduğu hususu iddia ve hukuken geçerli somut verilerle ortaya konulamadığı, ilgili dönem yasal defter ve belgeleri incelenerek yeterli araştırma ve tespit yapılmadığı, sahte fatura düzenlediği iddia edilen.

İnşaat Nakliyat Temizlik Gıda Sanayi Ticaret Limited Şirketi hakkında tanzim edilen vergi tekniği raporu doğrudan done alınmak suretiyle bu kişiden temin edilen faturalar kullanılarak hasılatın azaltıldığı varsayımıyla takdir edilen matrah üzerinden salınan vergi ve kesilen cezalarda hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle tarhiyat kaldırılmıştır.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Hakkında vergi tekniği raporu tanzim edilen … İnşaat Nakliyat Temizlik Gıda Sanayi Ticaret Limited Şirketi'nin vergilendirme dönemi ve sonraki dönemlerde gerçek faaliyet olduğuna dair somut karine elde edilemediği, Ba-Bs bildirim formlarının karşılaştırılması sonucu oluşturulan listede davacının isminin yer aldığı, davacı adına yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NIN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.