Danıştay 3. Daire E.2019/5720 K.2020/4979

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, 2008 yılında alımlarının bir kısmını sahte faturalarla belgelendirdiği ve sahte fatura düzenlediği yolundaki tespitleri içeren vergi inceleme raporuna dayanılarak 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 353. maddesinin 1. bendi uyarınca kesilen özel usülsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Emtia alımlarının sahte veya muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı faturalarla belgelendirilmesi, 213 sayılı Yasanın 353. maddesinin 1. bendinde özel usulsüzlük cezası kesilmesi gereken eylemler arasında gösterilmediği için kesilen cezanın maddenin öngörülüş amacına uygun düşmediği gerekçesiyle dava konusu ceza kaldırılmıştır.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının hakkında düzenlenen vergi tekniği raporuyla müstehzar üretiminde bulunmadığı halde bu durumu peçelemek amacıyla kullandığı ve düzenlediği sahte belge toplamı matrah alınarak kesilen özel usulsüzlük cezasının hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …’NİN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Mahkeme kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Dava konusu özel usulsüzlük cezasının ilgili olduğu 2008 yılı için re'sen salınan vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisini kaldıran ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına yöneltilen itirazın … Bölge İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla reddedildiği ve söz konusu kararın karar düzeltme yoluna başvurulmaksızın kesinleştiği dolayısıyla özel usulsüzlük cezasının dayanağı kalmadığından yazılı gerekçeyle kaldırılmasına ilişkin kararda sonucu itibarıyla hukuka aykırılık görülmemiştir.