Danıştay 3. Daire E.2019/7274 K.2020/4144

Dava konusu istem: :Trafik müşavirliği firmasında çalışan davacı adına, 2010 ila 2012 yıllarında kendi adına yaptığı araç alım-satımları nedeniyle hakkında gelir vergisi, geçici vergi, gelir (stopaj) vergisi ve katma değer vergisi mükellefiyeti tesis edilmesine ilişkin … tarih ve … sayılı işlemin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Mahkemelerinin 03/05/2019 tarihli ara kararına cevaben dosyaya sunulan belgelerden, davacının trafik müşavirliği firmasında işçi olarak çalıştığı, 2010 ila 2012 yıllarında gerçekleşen 52 araç alım-satımına ilişkin olarak firma tarafından müşavirlik hizmet faturaları düzenlendiği görüldüğünden, davacı adına yapılan araç alım-satımının kar sağlama amacıyla değil trafik müşavirliği kapsamında araç plakasının belli harfleri taşıması maksadıyla yapıldığı sonucuna varıldığı, sözleşmelerin bir çoğunda da işlemin diğer tarafının alınan vekaletnamelere istinaden trafik müşavirliği firmasının ortağı olduğu görüldüğünden hukuka uygun olmadığı gerekçesiyle dava konusu işlem iptal edilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

2010 ila 2012 yıllarında davacı adına 52 araç alım-satımının yapıldığı, bu durumun faaliyetin kar amacıyla ve devamlı suretle yapıldığını gösterdiği, araç alım-satım işinin müşterilerin özel plaka taleplerini karşılamak amacıyla ikamet edilen ilçeler esas alınarak çalışanlar adına yapılmasının hayatın olağan akışına uygun olmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NUN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.