Danıştay 3. Daire E.2019/73 K.2022/2767

… VEKİLİ : Av. …

2- (DAVACI) … Yapı Malzemeleri Sanayi Ticaret Limited Şirketi VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN KONUSU

… Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının aleyhe olan hüküm fıkrasına davalı idarece yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Davacı şirketin, alımlarının bir kısmını sahte faturalarla belgelendirdiği, muhasebe standartlarına, tek düzen hesap planına, işleyişine ilişkin kural ve standartlara uymadığı yönünde saptamalar içeren vergi inceleme raporuna dayanılarak 2011 yılının Ocak, Şubat, Haziran ila Kasım dönemleri için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 353. maddesinin 1. ve 6. fıkraları uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezalarının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacının faturalarını kayıtlarına aldığı ... Nakliyat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi hakkındaki vergi tekniği raporunda yer alan saptamalar, düzenlediği faturaların sahte olduğunu göstermediğinden yapılan tarhiyat ile 213 sayılı Kanun’un 353. maddesinin 1. fıkrası kapsamında kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka uygunluk görülmediği,

ancak emtia alımlarına ilişkin ödemeler çekle gerçekleştirildiği halde yevmiye defterine ''320 Satıcılar Hesabı'' borçlu, ''100 Kasa Hesabı'' alacaklı hesap olarak kayıt yapıldığı hususu sabit olduğundan sözü edilen Kanun’un 353. maddesinin 6. fıkrasına göre kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ile 213 sayılı Kanun’un 353. maddesinin 1. fıkrası gereğince kesilen özel usulsüzlük cezası kaldırılmış, aynı Kanun’un 353. maddesinin 6. fıkrası uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezası yönünden dava reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Davacının faturalarını kayıtlarında muhasebeleştirdiği.

Nakliyat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi hakkındaki vergi tekniği raporunda yer alan tespitler, düzenlediği faturaların sahte olduğunu kanıtlamaya yeterli olduğundan yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık görülmediği, somut tespit olmaksızın 213 sayılı Kanun’un 353. maddesinin 1. fıkrası uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusu, tarhiyatın kaldırılmasına ilişkin hüküm fıkrası yönünden kabul edilerek Vergi Mahkemesi kararının değinilen hüküm fıkrası kaldırıldıktan sonra bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi yönünden dava reddedilmiş,

213 sayılı Kanun’un 353. maddesinin 1. fıkrası uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılmasına ilişkin hüküm fıkrasına yöneltilen istinaf başvurusu ise reddedilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, sahte fatura kullandığı vergi inceleme raporu ile saptanan davacı adına kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir. Davacı tarafından, faturalarını kullandığı söz konusu şirket adına komisyon karşılığı sahte fatura düzenleme nedeniyle 2011 yılı için yapılan kurumlar vergisi tarhiyatının mahkemece kaldırıldığı ve söz konusu kararın kesinleştiği ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.

TARAFLARIN SAVUNMALARI

Taraflarca savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'UN DÜŞÜNCESİ : Davacı temyiz isteminin kabulü gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Davacının faturalarını kayıtlarına aldığı. Nakliyat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketinin komisyon karşılığı sahte fatura ticaretinden elde ettiği hasılatını kayıt ve beyan dışı bırakması nedeniyle adına 2011 yılı için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisinin kaldırılmasına ilişkin.

Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına yöneltilen temyiz isteminin Danıştay Dördüncü Dairesinin 28/01/2019 tarih ve E:2016/16498, K:2019/626 sayılı kararıyla, kararın düzeltmesi isteminin ise aynı Dairenin 31/12/2019 tarih ve E:2019/5195, K:2019/11200 sayılı kararıyla reddedildiği, dolayısıyla anılan şirketin düzenlediği faturaların gerçek bir emtia teslimine dayandığı hususunun kesinleşmiş bir mahkeme kararıyla sabit olduğu anlaşıldığından, Vergi Dava Dairesi kararının; tarhiyat yönünden davanın reddi yolundaki hüküm fıkrasında hukuka uygunluk görülmemiştir.

Öte yandan yeniden verilecek kararda, 213 sayılı Kanun’un 353. maddesinin 1. fıkrası uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezası hakkında değerlendirme yapılarak hüküm kurulması gerektiği tabiidir.