Danıştay 3. Daire E.2019/7698 K.2022/2882

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, kayıtlarına intikal ettirdiği sahte faturalarla maliyetlerini artırarak kurum kazancını azalttığı yolundaki tespitleri içeren vergi inceleme raporuna dayanılarak 2016 yılı için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacının bir kısım alımlarının gerçeği yansıtmadığı, sahte fatura kullanmak suretiyle maliyetlerini artırmak suretiyle kurumlar vergisi matrahını aşındırdığı ve söz konusu faturalarda yer alan maliyetlerin kabul edilmeyerek dava konusu tarhiyatın yapıldığı olayda, faturalardaki tutarın maliyetlerden çıkarılması sonucu davacının karlılık oranında büyük değişiklik görüldüğü,

faturalara konu malların ne kadarının gerçekte alınıp alınmadığı hususunun açıklığa kavuşturulması için davacının faaliyet alanı ile ilgili olarak tespit edilecek karlılık oranı ile 2015 yılı karlılık oranı araştırılıp sahte faturalardaki maliyetlerin reddi sonucu ortaya çıkan karlılık oranının ilgili sektördeki karlılık oranını geçmesi durumunda, ticari teamüller gereği aşan kısım bakımından maliyetlerin gerçekten yapıldığı sonucununa varılarak tarhiyat yapılması gerekirken,

emsal karlılık oranı hakkında bir araştırma yapılmaksızın ve maliyetlerin reddi sonucunda bulunan yeni karlılık oranının piyasa koşullarına uygun olup olmadığı belirlenmeksizin salınan vergi ve kesilen cezada hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle tarhiyat kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: : İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının bir kısım alımlarını sahte faturalarla belgelendirdiği somut bir şekilde saptandığından yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Alımlara ilişkin ödemelerin çeklerle yapıldığı, ilgili dönemde ortalama 7 - 10 işçi çalıştığı, üretimlerinin gerçek olduğu ve bu durumun ispatına yönelik elektrik faturaları ve nakliye faturalarının sunulduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'ÜN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

(X) - KARŞI OY

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 20. maddesinin 1. bendinde Danıştay ile idare ve vergi mahkemelerinin, bakmakta oldukları davalara ait her çeşit incelemeleri kendiliklerinden yapacakları kurala bağlanarak idari yargılama usulünde re'sen araştırma ilkesi benimsenmiştir. Bu ilke uyarınca idari yargı yerleri, uyuşmazlık konusu olayı hukuki çözüme kavuşturma açısından her türlü inceleme ve araştırmayı yapma, iddia ve savunmalarda ortaya konulan hususlara ilişkin bilgi ve belgeleri isteme ve inceleme yetkisine sahiptir.

Davacının hakkında sahte fatura düzenlemekten dolayı vergi tekniği raporu bulunan mükellefler tarafından düzenlenen faturaları kayıtlarına aldığı ve bu faturalarda yer alan maliyetlerin reddedilmesi sonu dava konusu tarhiyatın yapıldığı olayda, söz konusu mükellefler hakkında düzenlenen vergi tekniği raporlarındaki tespitler değerlendirilerek söz konusu faturaların sahte olup olmadığı yönünden bir değerlendirme yapılması, faturaların sahte olduğu yönünde bir yargıya varılması halinde ise dönem kazancının bu faturalar ile aşındırılıp aşındırılmadığı,

tarh matrahına alınan fatura tutarlarının işletmenin gerçek maliyetlerinden kabul edilip edilemeyeceğinin saptanabilmesi için davacının faaliyeti nedeniyle bu faturalar dışında alışları bulunup bulunmadığı da dikkate alınarak, faaliyet gösterilen sektördeki mesleki kuruluşlardan edinilecek brüt karlılık oranı araştırılmak suretiyle oluşacak sonuca göre yeniden karar verilmek üzere Vergi Dava Dairesi kararının bozulması gerektiği oyuyla Karara katılmıyorum.